¤یادش به خیر¤

می خواهم برگردم به روزهای کودکی...

آن زمان ها که پدر تنها قهرمان بود ...

عشق تنها در آغوش مادر خلاصه می شد...

بالاترین نقطه زمین شانه های پدر بود...

تنها دردم زانوهای زخمیم بود...

تنها چیزی که می شکست اسباب بازی هایم بود...

ومعنای خداحافظ، تا فردا بود...

من به عشق یکطرفه عادت داشتم

اما یک روز یکی که عاشقش بودم بهم گفت:عاشقتم....

نخواستم باور کنم چون میدونستم اگه یهو به هر دلیلی بزنه زیره حرفش من میمیرم....

اما بالاخره باورم شد.

یه رویای خوشگل که کسی که عاشقشم عاشقمه تو ذهنم درست شد....

یه تخیل که از یه دروغ بزرگ سرچشمه میگرفت....

اما یه روز اتفاقی که نباید میافتاد افتاد و اون زد زیر حرفش و خیلی راحت یبهم گفت:

که دیگه عاشقم نیس....

فهمیدم که براش یه هوس بودم...

من مثل یه برج عشق بودم که هر روز تخیلاتم که حرف های اون میساختشون به طبقاتم اضافه میشد.

اما این برج یهو نابود شد...

درست زمانی که شده بود همه فکر و ذکرم

تنها دلیل زندگیم

دلیل ضربان قلبم....

اما تقصیر خودمه نباید باور میکردم.

بازم من موندم و تنهایی و یک عشق یکطرفه.(هنوزم بدتر از قبل عاشقشم)

تنها کسی که تنهام نمیذاره تنهایی.

روي تخته سنگي نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟

من هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند . . .

براي بار دوم که از آنجا گذر کردم زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد

چه کند؟

من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتر است. . .

براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم. انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد. اما زير

 تخته سنگ جواني را مرده يافتم . . .

خوبیین؟

این دفه به جای یه آپ خوشکل یا یه حرفه عشقولی یه کم بحرفم .....نمیدونم از کجا شروع کنم آخه هرنفسی که میکشم یه درده و یه عالمه درددل که نمی تونم همش رو براتون بریزم بیرون ..

بیاد یه جمله از یکی دوستام افتادم که بهم گفت:

                  د راین دنیایه نا مردی               به دنبال چه میگردی 

                  به دنبال جوانمردی ؟               جوانمردی قدیمی شد

                                      برو بیهوده میگردی.....

شاید این آپ آخرم باشه شاید هم نباشه اما هر شب بهتون سر میزنم ......... خیلی خیلی دوستون دارم .

دیگه تو دلتون نیستم که بدونم من دوس دارین یانه.....

                             دوستون دارم

تا یه آپه دیچه کلبون همتون ....مواظب خودتون باسید....

یک بار دختری حین صحبت با پسری که عاشقش بود، ازش پرسی

چرا دوستم داری؟ واسه چی عاشقمی؟

دلیلشو نمیدونم ...اما واقعا"‌دوست دارم

تو هیچ دلیلی رو نمی تونی عنوان کنی... پس چطور دوستم داری؟

چطور میتونی بگی عاشقمی؟

من جدا"دلیلشو نمیدونم، اما میتونم بهت ثابت کنم

ثابت کنی؟ نه! من میخوام دلیلتو بگی

باشه.. باشه!!! میگم... چون تو خوشگلی،

صدات گرم و خواستنیه،

همیشه بهم اهمیت میدی،

دوست داشتنی هستی،
با ملاحظه هستی،

بخاطر لبخندت،

دختر از جوابهای اون خیلی راضی و قانع شد 

متاسفانه، چند روز بعد، اون دختر تصادف وحشتناکی کرد و به حالت کما رفت

پسر نامه ای رو کنارش گذاشت با این مضمون عزیزم، گفتم بخاطر صدای گرمت عاشقتم اما حالا که نمیتونی حرف بزنی، میتونی؟


نه ! پس دیگه نمیتونم عاشقت بمونم


گفتم بخاطر اهمیت دادن ها و مراقبت کردن هات دوست دارم اما حالا که نمیتونی برام اونجوری باشی، پس منم نمیتونم دوست داشته باشم

گفتم واسه لبخندات، برای حرکاتت عاشقتم

اما حالا نه میتونی بخندی نه حرکت کنی پس منم نمیتونم عاشقت باشم 
اگه عشق همیشه یه دلیل میخواد مثل همین الان، پس دیگه برای من دلیلی واسه عاشق تو بودن وجود نداره


عشق دلیل میخواد؟ 


نه!معلومه که نه!!

 
پس من هنوز هم عاشقتم 
عشق واقعی هیچوقت نمی میره


این هوس است که کمتر و کمتر میشه و از بین میره


"عشق خام و ناقص میگه:"من دوست دارم چون بهت نیاز دارم


"ولی عشق کامل و پخته میگه:"بهت نیاز دارم چون دوست دارم

""سرنوشت تعیین میکنه که چه شخصی تو زندگیت وارد بشه، اما قلب حکم می کنه که چه شخصی در قلبت بمونه

عاشق                           عاشق تر

نبود در تار و پودش           دیدی گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@   نبودش  @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه دیدار این خونه

فقط  خوابه ، تو که رفتی هوای  خونه تب داره  ،  داره  از درو دیوارش غم

عشق تو می باره ، دارم می میرم از بس غصه خوردم ،  بیا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون که فکر نمی کردی نمونده پیشت، دیدی رفت ودل ما رو سوزوندش

حیات خونه دل می گه درخت ها همه خاموشن، به جای کفتر و  گنجشک  کلاغای

سیاه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابیده  توی  دنیای خاموشی  ،   دیگه  ساعت رو

طاقچه شده کارش فراموشی  ،  شده کارش فراموشی  ،  دیگه  بارون  نمی

باره  اگر چه  ابر سیاه  ،  تو که  نیستی  توی  این خونه ،   دیگه  آشفته

بازاریست  ،  تموم  گل ها  خشکیدن مثل خار بیابون ها ،  دیگه  از

رنگ  و رو رفته ، کوچه و خیابون ها ،،، من گفتم و یارم گفت

گفتیم و سفر کردیم،از دشت شقایق ها،با عشق گذرکردیم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداری، عشقو

به فراموشی ،چند روزه تو می سپاری

گفتم که تو می دونی،سرخاک

تو می میرم ، ولی

تا لحظه مردن

نمی گیرم

دل از

تو

     زمانی که به تن خاکی روان دمیدی وبه انسان نیروی کارکردن وسخن گفتن ورهبری کردن عنایت 

          فرمودی خواستی هر کس به دلخواه خود وبا کمال آزادی کیش خودرا انتخاب کند........